Moskou(d) zonder jou.......
26 Mei 2009

Even in de rus(t)stand
26 Mei 2009

Nederland oh Nederland
4 Mei 2009

Papa
11 Apr 2009

Afscheid nemen bestaat wel.
11 Apr 2009

Zijn we wel wakker?
11 Apr 2009

Het vak
11 Apr 2009

Koken van woede!
4 Mar 2009

Gewichtig
18 Feb 2009

Shine!
11 Feb 2009

Zorg meer, zorg minder
4 Feb 2009

Erik Engerd
28 Jan 2009

Homo sweet home
14 Jan 2009

Go Toppers Go!
7 Jan 2009

This is tv!
24 Dec 2008

Merry X-mas
10 Dec 2008

Geen kracht!
3 Dec 2008

Kerst-Boom
26 Nov 2008

Hetzelfde liedje!
19 Nov 2008

Big Star Dom!!!!!
5 Nov 2008

AFSCHEID NEMEN BESTAAT WEL.

Dat ik het leven altijd niet zo heel erg serieus heb genomen mag bij de lezers niet echt een verrassing zijn. Dat ik een open boek ben over mijn privé leven zal ook niet niemand meer schokken. Misschien wel te open in een ieders opinie maar het is nou eenmaal de aard van het beestje en dat verander je niet van de een op de andere dag. Afscheid nemen van dierbaren en geliefden behoort inmiddels tot mijn specialiteit maar het verdriet lijkt er niet minder om te worden. Schreef ik vorige week over het gemis van mijn geliefde vader werden we daags erna opgeschrikt door het nieuws dat Rene Froger’s moeder plotseling overleed. Iets wat ik aan den lijve heb ondervonden en met die wetenschap kwamen ook bij mij gevoelens van angst en verdriet om de hoek kijken. Het idee dat we straks naar het ere terras kijken in de arena waar zijn moeder dan niet meer bij zal zijn verstomd even alle dagelijkse bezigheden. Het is afschuwelijk om een ouder te verliezen want je word dan ineens een stukje minder kind. Het verdriet bij mijn collega zal dan ook groot zijn en het enige wat wij kunnen doen is meeleven en steunen waar nodig. Rene kennende zal hij door gaan met alles met de wetenschap dat zijn moeder dat ook niet anders dan gewild zou hebben. Het worden moeilijke tijden zo vlak voor een groot en beladen optreden als dat Eurovisie Songfestival maar gesterkt door de liefde van vrienden en familie en natuurlijk van Jeroen en mijzelf weet ik dat we een prestatie neer zullen zetten waar Mien Froger trots op kan zijn. Ook in huize Heuckeroth waren de afgelopen weken niet eenvoudig, sowieso het afgelopen half jaar met mijn ziekte was een beproeving. Mijn lieve vriend Sander heeft het huis verlaten waar we in en in gelukkig waren voor 10 maanden. Maar Sander veranderde de afgelopen maanden en was zichzelf niet meer, of kon dat op een of andere manier ook niet meer zijn. Ik zal geen kwaad woord over hem willen spreken en zal dat ook nooit doen. Nooit eerder ontmoette ik iemand die zo oprecht en eerlijk in het leven stond als deze jongen. Natuurlijk waren er weer vooroordelen over ons leeftijdsverschil maar samen hadden we daar maling aan en beleefden de mooiste liefde die ik ooit had mogen ontvangen. Na de teleurstelling van een buitenlander die iedereen in zijn eigen land ook liet mee genieten van zijn geslachtsdeel en het bedrog van een fotograaf die in mijn eigen huis met iemand seks had. Is het een welkome afwisseling om nu eens uit elkaar te gaan zonder ruzie of bedrog maar met groot wederzijds respect naar elkaar toe. Als iets niet meer werkt moet je daar heel eerlijk in zijn en elkaar recht in de ogen kunnen kijken. Ikzelf heb er dit keer een streep onder gezet en dat is ook wel eens een keer fijn om die regie zelf in handen te hebben. Ik weet nog hoe ik na mijn eerste liefde na de breuk als een geslagen hond huilend in de hoek heb gelegen en ik weet ook nog dat ik smekend achter iemand aan heb gelopen. Liefde maakt blind zeggen ze wel maar deze heeft bij zowel Sander als bij mij juist een hele hoop zicht gebracht op zaken waar we uiteindelijk weer verder mee komen in ons leven. Wel teleurstellend is het feit dat ik wederom een bak met energie in iets heb gestoken en met zoveel bevlogenheid weer ergens in ben gegaan wat dan weer stuk gaat onder de druk van de media en druk van mensen om ons heen.. Een ding staat vast en dat is dat we elkaar als mens niet zouden willen missen en dat we hieraan een prachtige vriendschap overhouden. Dat zal in de begin periode van afscheid, verdriet en tranen misschien niet gelijk kunnen maar dat we de banden van liefde en vriendschap bewaren staat voor ons vast. En wie weet hoe het leven loopt en wat de liefde voor ons nog in petto heeft. Op dit moment werkt het even niet maar als hij zijn draai heeft gevonden in dit leven kan er nog van alles gebeuren, zeg nooit nooit! Ik zal mijn vriend wel missen de komende tijd, juist in een tijd van succes of verdriet is die arm om je heen eigenlijk onmisbaar. Ik heb geweldige vrienden die mij zullen opvangen en ook bij mijn moeder en zusters kan ik altijd terecht. En bij een volgende liefde zal ik weer roepen dat het de ware is want stel je nou eens voor dat het hem echt is en ik heb het niet gezegd? Dat vergeef ik mezelf nooit. Afscheid nemen bestaat dus wel maar betekent altijd de start van een herinnering. dus Sander bedankt voor alles wat je voor mij betekent en gedaan hebt en tot heel snel lieve schat en zeg ik rust zacht lieve mevrouw Froger ik zal u missen..

By Gordon